Yes, hij is open! De "Delirium Dive" in Sunshine Village"! Sinds 3 jaar weer open na 18 jaar dicht te zijn geweest. Dit is een afdaling voor 'extreme riding - experts only', je mag er op als je een lawine pieper, schep en sonde bij je hebt. Waarom, hij is double Black Diamond en steil. We hebben hem met z'n drieen; Johan, Eelco en ik (laurens) gedaan. Hebben wel een paar gaten in onze boards er van over gehouden door de stenen, maar hij was wel gaaf.
Sunshine Village is best leuk voor een dag, helaas zijn de mensen er niet aardig en was het er veel te druk. Het leek net als of je weer terug was in die druk bezochte wintersport plaatsen die we in de alpen hebben. Einde van de dag doorgereden naar Banff, op zoek naar een slaapplek in een van die vele motels die ze daar hebben. 's Avond hebben we de stad onveilig gemaakt en zijn wezen stappen. Eelco zijn laatse vakantiedag in Canada, dus moest er goed gefeest worden.
's Maandags zijn we met onze brakke hoofden richting Calgary Airport gereden en hebben Eelco op het vliegtuig gezet. Afscheid nemen valt zwaar, maar wij zijn er nog. 's Avond vroeg naar bed om uit te rusten voor de volgende dag.
Dinsdag zijn Johan en ik naar Fortress gegaan. Het was ongeveer een uur rijden vanaf Banff, en dan kom je in een heel rustig gebied met 6 liften en 2 bergen. De Backcountry mogelijkheden zijn er genoeg, helaas was het weer te slecht en was de helft van het gebied afgesloten. Maar doe je het dat toch stiekem, neem dan wel al je gear mee; lawinepieper, scep sonde, two-way radio's en je kennis over de backcountry. Op tijd naar huis gegaan en lekker wezen shoppen in Banff, dat kan je daar zeker goed met z'n vele board shops.
De volgende dag is een rustdag ingelast. Johan en Ronald zijn naar de Spa van Banff geweest om heerlijk te genieten van een hot tub en sauna.
Uitgerust en voldaan komen ze daar vandaan.
Donderdags wordt het tijd om Lake Louise uit te testen. Het weer zat niet echt mee, boven waaide het zo hard zodat je geen hand voor ogen kon zien en je werd gewoon de verkeerde richting op geblazen. Tijd om he snowboard park op te zoeken. Na een hele middag ons daar bezig te hebben gehouden, was het tijd om naar banff te gaan. Weer een laatste avond vieren, maar dan die van mij. Lekker uit eten bij Wild Bill's, daar hebben ze fantastisch goeie baby back rib's te eten. Zelfs de dansvloer werd weer onveilig gemaakt door Johan en mijzelf.
Vrijdags voor dat we richting de airport zouden gaan, zijn we eerst naar het olympisch park gegaan van Calgary. Je hebt daar ook nog een afdaging met 4 liften en een snowboard park. De afdalingen zijn niet zo spectaculair, maar het snowboard park is gaaf en mooi opgezet. Je ziet daar sprongen die je normaal niet zomaar ziet gebeuren. Wij zijn ook eventjes bezig geweest en hebben een paar kleine sprongetjes en rails genomen.
Ja, helaas word het dan toch tijd om naar de airport te gaan. Johan blijft nog een jaar in Vancouver wonen, Ronald vliegt pas de 5 april terug en ik ben terug gevlogen waar ik op de 30ste maart weer thuis ben.
Waarom wij naar Canada zijn gegaan? Heel simpel: veel backcountry mogelijkheden, de "Champagne poedersneeuw", Heliboarding, de gezelligheid van de lokale mensen, en natuurlijk om het avontuur op te zoeken. Dat is volgens ons ook wel gelukt met voor en tegenslagen. Maar om het zelf te beleven moet je echt naar Canada vertrekken voor een wintersport!!!!!
Wij zullen het in elk geval missen, om geen bergen meer te zien als je het gordijn 's ochtends openschuift. Helaas zullen wij weer een jaar moeten wachten.
Iedereen bedankt voor het lezen van onze stories misschien tot het volgende avontuur.
Laurens, Eelco, Ronald en Johan.
Deze reis is mede mogelijk gemaakt door onze sponsers : Kathmandu Utrecht , Ridesnowboards , Blackdiamond Avalung, BCA DTS Trackers en Soulriders Hilversum. Bedankt.